แต่เราก็ไม่ได้ให้ความหวังกับเพื่อนเต็มร้อยเปอร์เซ็น ว่าจะได้เจอไหม เพราะเราก็ไม่รู้ว่าเขาจะอยู่ที่ตึกกันหรือเปล่า จะออกมาไหม เราไม่สามารถรู้ได้เลย และเรากับเพื่อนก็ไม่ได้นั่งเฝ้าทั้งวัน คงอาศัยดวงของเราทั้งคู่ล้วนๆ
เส้นทางที่เราได้ มาจาก http://seoulcafe2013.blogspot.com ขอบคุณมากเลยนะคะ แต่เราก็เอามาเรียบเรียงใหม่ ใครอยากได้ ก็ตามนี้นะคะ https://docs.google.com/document/d/1XKTahQau4KlTPK2YJz_vSqMKxlwvGxLQbLgBjyyeAVs/edit?usp=sharing
เมื่อเราไปถึงแล้ว เราก็ลงหลักกันที่ร้านกาแฟ Zoo coffee ร้านนี้เจอก็เจอโปสเตอร์ซีคราวน์มากมาย รู้เลยว่าถิ่นใคร 555 เมื่อเลือกโต๊ะได้แล้ว เพื่อนเราก็จัดแจงไปสั่งกาแฟเลย ส่วนเราหยิบนมโซดาที่ซื้อมา มากินแทน 555 ก็ถูกกว่ากาแฟตั้งเยอะ
เราไปถึงก็เกือบๆ บ่ายสองแล้ว ตอนเราเข้ามามีเด็กผู้หญิง สองคนนั่งอยู่ในร้านอยู่ก่อนแล้ว เราคาดว่าเด็กกลุ่มนี้ต้องมานั่งรอแน่ๆ แล้วไม่เรียนหนังสือกันหรอ เราก็ได้แค่สงสัย ใจเรากะว่าคงรอไม่น่าเกินห้าโมงเย็น เราก็นั้งคุยกันเล่นกันไป เป็นชม. ก็ยังไม่มีวีแววของซีคราวน์เลย ตัวเราเริ่มเบื่อ เพราะเเบตมือถือหมด ก็ไม่มีอะไรให้เล่นแล้ว เราก็เหลือบไปเห็นนิตยสาร เราเลยหยิบมาเปิดดู ไปเรื่อยๆ จนเราไปเจอซีคราวน์ในเล่ม เลยให้เพื่อนดู เพื่อนเราก็เอาหนังสือมาถ่ายรูปคู่กับตัวเองซะมันเลย 555 เมื่อเห็นอย่างั้น เราเลยบอกว่า ขอไปเข้าห้องน้ำ กลับมาแล้วเรากลับกันเลยนะ หิวข้าวแล้ว คงไม่เจอแล้วละ เพื่อนเรามันก็โอเค จนเรากลับมาจากห้องน้ำ เพื่อนเราก็ยังถ่ายรูปไม่เสร็จ เราก็ไม่ว่าอะไร นั่งรอได้ เพราะรู้สึกไม่ดีแล้ว พาเพื่อนมารอเก้อ
และแล้วปาฎิหารย์ก็มีจริง ระหว่างที่เรารอเพื่อนถ่ายรูปอยู่ เราเห็นมีคนเดินลงมา กลุ่มใหญ่เลย และเด็กหญิงกลุ่มนั้นก็ทิ้งข้าวของแล้วรีบวิ่งออกไป เราตกใจ และคิดว่าใช่แน่ๆ แต่เราไม่รู้จักซีคราวน์เลยสักคน 555 รีบบอกเพื่อน
เมื่อเพื่อนเราหันไป มันช็อคตาค้าง ทำอะไรไม่ถูก เพียงเสี้ยววินาที เมื่อตั้งสติได้ มันรีบวิ่งไปหน้าร้านกาแฟ ทันที มันไปหยุดอยู่หน้าร้าน หนุ่มๆเด็กผ่านหน้ามันไปแล้ว มันรีบวิ่งเข้ามาหาเราด้วยอาการที่ยังเหมือนช็อคไม่หาย เรารีบถามว่า " นั้นใช่ซีคราวน์หรือเปล่า " มันอึ้งแล้วบอกว่า "ใช่ๆ"
เราเลยบอกว่า "งั้นรออะไรอยู่ รีบวิ่งตามไปเซ่ เดี่ยวกูเก็บของให้เอง"
หลังจากนั้นเพื่อนเรารีบวิ่งตามไปทันที ส่วนเราก็นั่งเก็บของให้มัน และรออยู่ที่ร้าน ด้วยความรู้สึกดีใจแทนเพื่อน ได้เจอใกล้ๆ ขนาดนั้น คงมีความสุขน่าดู อิจฉาจัง กับบีสท์ เรายังไม่ค่อยเจอใกล้ๆ แบบนี้เลย ปลื้มแทน >O<
หลังจากนั้นสักพัก เพื่อนเรากลับมาพร้อมกันเด็กผู้หญิงกลุ่มนั้น เราก็ถามเพื่อนเราว่า "ตามทันไหม" มันบอกว่า"ไม่ทัน" เพื่อนเราเหมือนจะหยุดและจะกลับที่พัก แต่เราคิดว่า ยังไม่พอสำหรับเพื่อนเรา เราเลยคิดหาทางตามไป
และเเล้วเราเลยตัดสินใจตามเด็กผู้หญิงกลุ่มนั้นมา เราเดินตามมา จนเราคิดว่า เด็กผู้หญิงกลุ่มนั้นก็คงคิดว่าเรามาตามซีคราวน์เหมือนกัน แต่เพื่อนเราก็ไม่กล้าเข้าไปคุย เพราะคิดว่าอาจจะสื่อสารกันไม่รู้เรื่อง เราเดินตามมาสักพัก เด็กผู้หญิงกลุ่มนั้นหยุดยื่นที่หน้าร้านสะดวกซื้อ เราสองคนเลยเดินเลยมานิดหนึ่ง และตัดสินใจยืน รอสักพัก ไม่นานหนุ่มๆ ซีคราวน์ ก็ลงมาจากร้านอาหารที่มีทางขึ้นอยู่ข้างๆ ร้านสะดวกซื้อ
เมื่อหนุ่มซีคราวน์เดินออกมาแล้ว เราสองคนก็เดินตามไปห่างๆ แต่แล้วหนุ่มก็เดินเข้าร้านสะดวกซื้อ เพื่อนเราหยุดอยู่หน้าร้าน เด็กผู้หญิง กลุ่มนั้นก็ไม่ได้เดินตามเข้าไป แต่เราคิดว่า โอกาศแบบนี้ ในชีวิตบ้างคนยังแทบไม่มี เราเลยลากเพื่อนเดินเข้าไป 5555
เดินเนียนๆ ผ่านหนุ่มๆซีคราวน์เขาไปอยากจะบอกว่าตื่นเต้นมากขนาดไม่รู้จัดมากมายนะเนี้ย 555 เราเดินผ่านไปเพื่อหยิบนมกล้วย อุปกรณ์เสริม และแอบตามชั้นวางของ เพื่อส่องหนุ่มๆ 555 เหมือนพวกโรคจิตเลยอ่ะ แต่ก็ยอมละงานนี้ 5555 เรายื่นส่องกันจนพอใจ และเพื่อนความฟิน ต้องออกไปก่อน จะได้เดินผ่านไง 555
2รูปที่ได้จากการส่อง ขนาดใส่หมวกและแว่น ยังรู้เลยว่าหล่อ 555
เมื่อเราหยิบนมกล้วยมาคิดเงิน เพื่อนเราก็พยายามถ่ายรูป แต่ผู้จัดการเข้ามากั้น เเละบอกว่าห้ามถ่าย เพื่อนเราก็ไม่ถ่าย ผู้จัดการเข้ามาห้ามอย่างสุภาพมาก น่ารักอีกแล้ว 555
เมื่อเราวางนมกล้วยลง เราก็มองเเค่พนักงานคิดเงินอย่างเดียวเลย ไม่กล้ามองไปที่หนุ่มๆ เพราะจุดที่เรายืน มันมีแต่หนุ่มๆ ซีคราวน์ กับผู้จัดการยืนล้อมอยู่ โอ้ยยยเขิน>< และระหว่่าง รอคิดเงินอยู่ ก็ไม่ใครคนหนึ่งเอาไอติมมาวางคู่กับนมกล้วยเรา พนักงานหยิบขึ้นมาแล้วถามว่าให้คิดเงินรวมไหม เราก็งงสิ มันไม่ใช่ของเรา เราก็เลยส่ายหน้า รีบจ่ายเงิน แล้วเดินทะลุ หนุ่มๆ ออกมา โอ้ยยยเขิน
สรุปแล้วไอติมแท่งนั้นเป็นของหนุ่มจุน (เพิ่งมารู้ที่หลังเพื่อนบอก)
