ความมหัศจรรย์ของวันเกิด

     วันนี้เป็นวันที่ 27 มีนาคม 2556 เราตั้งใจกันว่า เราจะนอนพักกันให้เต็มที่ เพราะอาการไม่สบายของเพื่อนเราก็ยังไม่ดีขึ้นสักเท่าไร เราเลยนอนเล่นกันอยู่ในห้อง และเราจะพาเพื่อนเราไปตาม ซีคราวน์ ตอนบ่าย ตามใจเจ้าของวันเกิดกันสักหน่อย ใช่แล้ว วันนี้เป็นวันเกิดของเพื่อนเรา และเพื่อนเราก็ชอบซีคราวน์มาก อีกด้วย แต่ด้วยความที่ ตอนนั้นซีคราวน์ ไม่มีตารางงาน เราเลยจะไปนั่งเฝ้าที่ ร้านกาแฟ ด้านล่างของตึก แทน
     แต่เราก็ไม่ได้ให้ความหวังกับเพื่อนเต็มร้อยเปอร์เซ็น ว่าจะได้เจอไหม เพราะเราก็ไม่รู้ว่าเขาจะอยู่ที่ตึกกันหรือเปล่า จะออกมาไหม เราไม่สามารถรู้ได้เลย และเรากับเพื่อนก็ไม่ได้นั่งเฝ้าทั้งวัน คงอาศัยดวงของเราทั้งคู่ล้วนๆ
     เส้นทางที่เราได้ มาจาก http://seoulcafe2013.blogspot.com ขอบคุณมากเลยนะคะ แต่เราก็เอามาเรียบเรียงใหม่ ใครอยากได้ ก็ตามนี้นะคะ https://docs.google.com/document/d/1XKTahQau4KlTPK2YJz_vSqMKxlwvGxLQbLgBjyyeAVs/edit?usp=sharing

  เมื่อเราไปถึงแล้ว เราก็ลงหลักกันที่ร้านกาแฟ Zoo coffee ร้านนี้เจอก็เจอโปสเตอร์ซีคราวน์มากมาย รู้เลยว่าถิ่นใคร 555 เมื่อเลือกโต๊ะได้แล้ว เพื่อนเราก็จัดแจงไปสั่งกาแฟเลย ส่วนเราหยิบนมโซดาที่ซื้อมา มากินแทน 555 ก็ถูกกว่ากาแฟตั้งเยอะ
   

     เราไปถึงก็เกือบๆ บ่ายสองแล้ว ตอนเราเข้ามามีเด็กผู้หญิง สองคนนั่งอยู่ในร้านอยู่ก่อนแล้ว เราคาดว่าเด็กกลุ่มนี้ต้องมานั่งรอแน่ๆ แล้วไม่เรียนหนังสือกันหรอ เราก็ได้แค่สงสัย  ใจเรากะว่าคงรอไม่น่าเกินห้าโมงเย็น เราก็นั้งคุยกันเล่นกันไป เป็นชม. ก็ยังไม่มีวีแววของซีคราวน์เลย ตัวเราเริ่มเบื่อ เพราะเเบตมือถือหมด ก็ไม่มีอะไรให้เล่นแล้ว  เราก็เหลือบไปเห็นนิตยสาร เราเลยหยิบมาเปิดดู ไปเรื่อยๆ จนเราไปเจอซีคราวน์ในเล่ม เลยให้เพื่อนดู เพื่อนเราก็เอาหนังสือมาถ่ายรูปคู่กับตัวเองซะมันเลย 555 เมื่อเห็นอย่างั้น เราเลยบอกว่า ขอไปเข้าห้องน้ำ กลับมาแล้วเรากลับกันเลยนะ หิวข้าวแล้ว คงไม่เจอแล้วละ เพื่อนเรามันก็โอเค จนเรากลับมาจากห้องน้ำ เพื่อนเราก็ยังถ่ายรูปไม่เสร็จ เราก็ไม่ว่าอะไร นั่งรอได้ เพราะรู้สึกไม่ดีแล้ว พาเพื่อนมารอเก้อ 

      

     และแล้วปาฎิหารย์ก็มีจริง ระหว่างที่เรารอเพื่อนถ่ายรูปอยู่ เราเห็นมีคนเดินลงมา กลุ่มใหญ่เลย และเด็กหญิงกลุ่มนั้นก็ทิ้งข้าวของแล้วรีบวิ่งออกไป เราตกใจ และคิดว่าใช่แน่ๆ แต่เราไม่รู้จักซีคราวน์เลยสักคน 555 รีบบอกเพื่อน 

     

     เมื่อเพื่อนเราหันไป มันช็อคตาค้าง ทำอะไรไม่ถูก เพียงเสี้ยววินาที เมื่อตั้งสติได้ มันรีบวิ่งไปหน้าร้านกาแฟ ทันที มันไปหยุดอยู่หน้าร้าน หนุ่มๆเด็กผ่านหน้ามันไปแล้ว มันรีบวิ่งเข้ามาหาเราด้วยอาการที่ยังเหมือนช็อคไม่หาย เรารีบถามว่า " นั้นใช่ซีคราวน์หรือเปล่า " มันอึ้งแล้วบอกว่า "ใช่ๆ" 

 เราเลยบอกว่า "งั้นรออะไรอยู่ รีบวิ่งตามไปเซ่ เดี่ยวกูเก็บของให้เอง" 

     หลังจากนั้นเพื่อนเรารีบวิ่งตามไปทันที ส่วนเราก็นั่งเก็บของให้มัน และรออยู่ที่ร้าน ด้วยความรู้สึกดีใจแทนเพื่อน ได้เจอใกล้ๆ ขนาดนั้น คงมีความสุขน่าดู อิจฉาจัง กับบีสท์ เรายังไม่ค่อยเจอใกล้ๆ แบบนี้เลย ปลื้มแทน >O<

     หลังจากนั้นสักพัก เพื่อนเรากลับมาพร้อมกันเด็กผู้หญิงกลุ่มนั้น เราก็ถามเพื่อนเราว่า "ตามทันไหม" มันบอกว่า"ไม่ทัน" เพื่อนเราเหมือนจะหยุดและจะกลับที่พัก แต่เราคิดว่า ยังไม่พอสำหรับเพื่อนเรา เราเลยคิดหาทางตามไป 

     และเเล้วเราเลยตัดสินใจตามเด็กผู้หญิงกลุ่มนั้นมา เราเดินตามมา จนเราคิดว่า เด็กผู้หญิงกลุ่มนั้นก็คงคิดว่าเรามาตามซีคราวน์เหมือนกัน แต่เพื่อนเราก็ไม่กล้าเข้าไปคุย เพราะคิดว่าอาจจะสื่อสารกันไม่รู้เรื่อง เราเดินตามมาสักพัก เด็กผู้หญิงกลุ่มนั้นหยุดยื่นที่หน้าร้านสะดวกซื้อ เราสองคนเลยเดินเลยมานิดหนึ่ง และตัดสินใจยืน รอสักพัก ไม่นานหนุ่มๆ ซีคราวน์ ก็ลงมาจากร้านอาหารที่มีทางขึ้นอยู่ข้างๆ ร้านสะดวกซื้อ 

     เมื่อหนุ่มซีคราวน์เดินออกมาแล้ว เราสองคนก็เดินตามไปห่างๆ แต่แล้วหนุ่มก็เดินเข้าร้านสะดวกซื้อ เพื่อนเราหยุดอยู่หน้าร้าน เด็กผู้หญิง กลุ่มนั้นก็ไม่ได้เดินตามเข้าไป แต่เราคิดว่า โอกาศแบบนี้ ในชีวิตบ้างคนยังแทบไม่มี เราเลยลากเพื่อนเดินเข้าไป 5555 

     เดินเนียนๆ ผ่านหนุ่มๆซีคราวน์เขาไปอยากจะบอกว่าตื่นเต้นมากขนาดไม่รู้จัดมากมายนะเนี้ย 555 เราเดินผ่านไปเพื่อหยิบนมกล้วย อุปกรณ์เสริม และแอบตามชั้นวางของ เพื่อส่องหนุ่มๆ  555 เหมือนพวกโรคจิตเลยอ่ะ แต่ก็ยอมละงานนี้ 5555 เรายื่นส่องกันจนพอใจ และเพื่อนความฟิน ต้องออกไปก่อน จะได้เดินผ่านไง 555

2รูปที่ได้จากการส่อง ขนาดใส่หมวกและแว่น ยังรู้เลยว่าหล่อ 555

          เมื่อเราหยิบนมกล้วยมาคิดเงิน เพื่อนเราก็พยายามถ่ายรูป แต่ผู้จัดการเข้ามากั้น เเละบอกว่าห้ามถ่าย เพื่อนเราก็ไม่ถ่าย ผู้จัดการเข้ามาห้ามอย่างสุภาพมาก น่ารักอีกแล้ว 555

         เมื่อเราวางนมกล้วยลง เราก็มองเเค่พนักงานคิดเงินอย่างเดียวเลย ไม่กล้ามองไปที่หนุ่มๆ เพราะจุดที่เรายืน มันมีแต่หนุ่มๆ ซีคราวน์ กับผู้จัดการยืนล้อมอยู่ โอ้ยยยเขิน>< และระหว่่าง รอคิดเงินอยู่ ก็ไม่ใครคนหนึ่งเอาไอติมมาวางคู่กับนมกล้วยเรา พนักงานหยิบขึ้นมาแล้วถามว่าให้คิดเงินรวมไหม เราก็งงสิ มันไม่ใช่ของเรา เราก็เลยส่ายหน้า รีบจ่ายเงิน แล้วเดินทะลุ หนุ่มๆ ออกมา โอ้ยยยเขิน 

     สรุปแล้วไอติมแท่งนั้นเป็นของหนุ่มจุน (เพิ่งมารู้ที่หลังเพื่อนบอก) 

     

     

ทางลับทางไปคิวบ์คาเฟ่ จะงงไหม ก็ไม่รู้สินะ

นั่งรถไฟมาลงที่สถานีCheongdam ทางออกที่9 แล้วเดินตรงไปเรื่อย สังเกตุร้านขวามือให้ดีนะคะ ก็จะเจอร้านนี้

 เมื่อเจอร้านนี้แล้วจะเจอซอย ข้างๆ ตามรูปข้างล่าง เดินเข้าไปเลยคะ

      เดินตรงดิ่งไปเลยนะคะ ระหว่างทางเดินก็จะเจอกับค่ายเพลง ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่ายังเปิดอยู่ไหม

                                            ตึกเจวายพี อันนี้ไม่ใช่ตึกที่ไปนั่งรอศิลปินนะคะ อาจจะเป็นตึกเก่า

    เดินจนสุดทางก็จะเจอร้านขายของช่ำ มีผลไม้วางขายอยู่หน้าร้านด้วย เราซื้อสตอเบอร์รี่จากร้านนี้ไป ถูกและอร่อยคะ เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปมา
    เมื่อเดินจนสุดทางก็จะทะลุถนนใหญ่ ก็เดินข้ามทางม้าลายไปเลยคะ จะเจอร้าน baskin robbins เดินตรงเข้าซ้ายไปก็จะเจอร้าน ดังกินโดนัด มองเลยไปก็จะเจอตึกเจวายพี ถ้าเลี่ยวซ้ายก็จะเจอคิวบ์คาเฟ่ นะจ๊ะ

    ประเด่นของเราคือทางลัด ถ้าเดินออกมาจากสถานีรถไฟใต้ดินแล้วเจอ ร้านLODING ก็เลี่ยวเข้าซ้ายได้เลยไม่ต้องเดินอ้อม  555 เป็นการลองผิดลองถูกด้วยตัวเราเองคะ

     ถ้าใครกลัวหลัง ก็ไปตามนี้ได้เลย เจ้าของกระทู้ทำไว้ละเอียดมาก ^_^  http://maknaenunas.wordpress.com/2011/10/29/go-to-jype/


   

Everland

      วันที่ จันทร์ที่ 25 มีนาคม วันนี้เราจะไปบุกเอเวอร์แลนด์กันทั้งวัน สู้ตายยยยย. ที่เราเลือกวันนี้เพราะเป็นวันจันทร์ คนคงไม่เยอะเท่าไร 555 

      เราออกเดินทางกันเช้าอีกแล้ว เผื่อเวลาหลง แล้วก็หลงจนได้ ที่จริงมันไม่น่าหลงด้วยซ้ำ 555 เราก็ไปตามที่ในหนังสือบอก ยืนรอรถตั้งเกือบครึ่ง ชม.รถเมล์ที่เราจะไปก็ไม่มาสักที ยืนงงอยู่ป้ายนั้นตั้งนาน จนมีคุุณลุงเข้ามาให้ความช่วยเหลือ ลุงแกน่ารักมาก พูดอังกฤษแบบ งูๆ ปลาๆ ผสมกับเกาหลี แต่แกก็พยายามช่วยเต็มที่ พยายามสอนให้เราพูดเกาหลี เพื่อไปถามคนที่ป้ายรถเมล์อีกด้วย สรุปเท่าที่สื่อสารรู้เรื่อง ลุงบอกให้เราข้ามไปกลางถนนจะมีป้่ายรถเมลล์อยู่ ไปขึ้นรถป้ายนั้น แต่ลุงแกจำไม่ได้ว่าสายไหน ให้เราไปถามคนแถวนั้นอีกที่. แถมพาเราเดินไปหาทางม้าลายด้วยน่ารักจริงๆ แตาพอเราข้ามมารอรถ เราไม่ต้องถามใครต่อเรา เพราะรถเมล์ที่เราจะไปมันมาพอดี เห้อ โล่งอก ได้ไปสักที่ 

      นานกันแบบสุดสายเราก็มาถึงเอเวอร์แลนด์ดินแดนในฝันของเด็กน้อย เราต้องนั่งรถของสวนสนุกเข้าไปอีก แต่ฟรี และไม่นานด้วย  เมื่อเราไปถึง อากาศผิดคาดมาก เพราะมีลม แถมเย็นอีก เราก็นึกว่า อากาศจะสบายๆ ซะอีก แต่เราก็สู้ตาย

     เราก็ไปซื้อตั๋วกันเลย ราคาปกติ แบบเล่นได้ทุกชนิดไม่จำกัด คนละ 40000วอน แต่เรามีบัตรส่วนลดที่เราไปทำมาก่อนจะมาเกาหลี ได้ลงอีก 8000แนะ สรุปแล้วเราเสียค่าตั๋ว คนละ 32000วอน ก็ประมาณ 800บาท คุ้มมากกก เมื่อมีตั๋วแล้วก็ลุยกันเลย 

     เมื่อเข้าไปคนไม่เยอะเท่าไร. แต่ก็ดีแล้วจะได้ไม่แย่งกันเล่น 555โดยส่วนตัวเราแล้ว ไม่มีโรคประจำตัวใดๆ ทั้งสิ้น จะมีก็อาการปอดแหก กับตาขาว 555 เรายังไม่เคยขึ้นเลยรถไฟเหาะ หรือออริเคนที่ดรีมเวิร์ด พอไปอยู่ต่อหน้ามันที่ไร ใจสั้น มือเย็นทุกที ในชีวิตที่คิดว่าเสี่ยวสุดก็คงเป็น การโดดหอตอน ม.3 แล้วก็การเล่นเรือไวกิ้งนั้นแหละ555. แต่เรามาเอเวอร์แลนด์ทั้งที่ ชีวิตนี้ไม่รู้ว่าจะได้มาอีกหรือป่าว เอาหว่ะต้องเล่นให้คุ้มกับที่เดินทางมาไกล สู้โว้ยยยยยยยย

     ที่เอเวอร์แลนด์จะแบ่งเป็นโซน มีโซนเด็ก โซนสวนสัตว์ โซนเครื่องเล่นหวาดเสี่ยว ที่เหลือจำไม่ได้แล้ว555 แต่ใครกลัวว่าจะเดินไม่ถูก ที่นั้นเขามีโบชัวร์ให้หลากหลายภาษา มีภาษาไทยด้วยแหละ. สุดยอด.   

     เมื่อเราเข้าไปสิ่งแรกที่เราเลือกจะเล่นคือ การนั่งกระเช้า 5555เห็นคนเยอะก็ไปต่อกับเขาบ้าง ที่ไหนได้ ก็นั่งลงไปข้างล่างซึ่งเป็นโซนสวนสัตว์ ไอ้เราก็นึกว่าจะพาไปไกลซะอีก ตอนนั้นลงมา ได้ชมวิวของเอเวอร์แลนด์ซะทั่วเลย สวยมาก อยู่ท่ามกลางหุบเขา ถึงแม้ช่วงที่เราไปจะเป็นช่วงที่แห้งมากก็ตาม เจอแต่ต้นไม้ที่ไม่มีใบ มีแต่กิ่ง บรรยายกาศชวน หวิวมาก นึกว่ามาสวนสนุกผี บรึ่ยยยยยยย แต่เราก็คิดว่ามันสวยไปอีกแบบ ขณะเรานั้นอยู่บนกระเช้า เห็นเจ้า ทีเอ็กเพรส อยู่ไกล โอ้ะแม่เจ้า ใหญ่มาก มีเสียงคนกรีดร้องมาให้ได้ยินเป็นพักๆ นี่มันสวนสนุกผีชัดๆ แต่เราคิดว่าต้องเล่นให้ได้ เพราะเป็นเครื่อง่นขึ้นชื่อเลยที่เดียว แต่คงต้องทำใจอยู่พักใหญ่ให้อาการแปดแหก ตาขาว หายไปเสียก่อน 555 จะได้เล่นหรือป่าว?

     เมื่อเราลงมาจากกระเช้าแล้วเราก็มาโซนสวนสัตว์.  เดินดูได้แปบเดียวก็คิดว่า โซนนี้มันไม่ค่อยเหมาะกับเราสักเท่าไร มีแต่ครอบครัวพากันมาเดินดูสัตว์ เราเลยกางแผนที่ แล้วเลือกโซนเครื่องเล่นหวาดเสียว เราสองคนเดินตามแผนที่ เดินเท่าไรก็ไม่ออกจากโซนนี้เสียที แถมเดินๆ ไป ปิดเสียด้วย เลย เดินย้อนกลับไปที่กระเช้า แล้วขึ้นกระเช้าไป เมื่อเราลงจากกระเช้า ก็เดินกันจนไปเจอโซนที่เราต้องการเสียที่ เฮ้ เมื่อเราเห็น 

      

 

วันที่แสนทรหด ตอน2

หลังจากวงสาวๆ แสดงเสร็จก็วงต่อกันด้วยวงหนุ่มๆ วงแรกคือวง A-princeถ้าจำไม่ผิด วงนี้เลยที่เราเจอข้างหน้าก่อนเข้ามา วงนี้ประกอบด้วยผู้ชาย 5คน แต่ละคน หน้าตาหล่อ.ใส สไตล์ไอดอลเกาหลี ร้อง เล่น เต้น เป๊ะo>_<o~ เซอร์วิส แฟนๆกันเต็มที่ ทั้งโบกมือ ส่งยิ้ม.ส่งหัวใจกรี๊ดดดดดดด แต่ที่เด็ดสุดก็คงจะ ตอนที่กระโดดลงมาจากเวที มาร้องกันข้างล่าง วิ่งไปวิ่งมา ดูแล้วสนุกมากกก...ส่วนตัวเราเคยแต่ได้ยินชื่อเฉย ไม่ได้ติดตามจริงๆ...ก็วงเกาหลีมีเยอะมากจนเราตามไม่ทันแล้ว 55555
     เมื่อวงA-prince ผ่านไป.ก็มาถึงวงที่เรารอคอย นั้นก็คือ BTOB กรี๊ดดดดดด แฟนคลับวงนี้ถือว่าเยอะสุด ขึ้นเป็นวงสุดท้าย ...แต่ละคน น่ารัก สดใส ร้อง เล่น เต้นกันเต็มที่ แต่จะพิเศษตรงที่แฟนเซอร์วิส เพราะระหว่างร้องเพลง กันอยู่ บางคนมีการโอบ เข้าไปหากัน แล้วแกล้งจุ๊บกันด้วย แต่คงไม่ได้จุ๊บจริง เพราะเขาใช้หัวบังไว้ แต่แค่นี้แฟนคลับ.ก็พากันจิ้น ฟิน กรี๊ดกันจนเสียงจะหายกันอยู่แล้ว5555
วงนี้ได้ร้องเยอะสุดคือ.4เพลง ทิ้งช่วง อังกอร์ด้วย ซึ่งวงอื่นไม่มีนะจ๊ะ จบแล้ว.แต่วงนี้ไม่นะ แฟนๆตะโกนขออีกรอบเขาก็เลยจัดให้เลย5555 ส่วนตัวเรานั้นเมื่อก่อน เฉยๆกับวงนี้มาก...รู้จักเพลงเดียว...ถึงแม้จะอยู่ค่ายเดียวกับบีสท์ก็เถอะ...แต่พอมาได้เจอ...โดยเฉพาะอิลอุ่น พาเราชอบไปเลย ปัจจุบันก็จำอิลอุ่นได้คนเดียวอยู่ดี55555 ระหว่างที่เรานั่งดูไปเรื่ิิอย.โดยที่มือหนึ่ง ถือมือถือโดยที่เราทำเป็นป้ายไฟเขียนว่า"THAI Melody "(ทั้งที่ไม่ใช่555)อีกมือถือกล้องถ่ายวิดิโอ เมื่อยสุดๆ แต่มันส์มาก ทั้งๆที่ร้องเพลงของเขาแทบไม่ได้555 เรารู้สึกว่า เขาน่าจะเห็นป้ายเรานะเห็นพวกเขามองมาบ่อยๆหรือว่ามองเเฟนคลับที่อยู่ข้างหน้าเราก็ไม่รู้555แต่เราก็ฟินไปดาสพลูโตแล้วยิ่งเพื่อนเรานี่ รายนั้นกรี๊ดไม่หยุด555เห็นเพื่อนมีความสุขแบบนั่น เราคิดไม่ผิดจริงๆ.ที่รีบกลับมา...ไอ้ที่เหนื่อยมาทั้งวันหายเป็นปลิดทิ้งเลย∩__∩หลังจากการแสดงบนเวทีจบเราก็เดินเล่นถ่ายรูปในล้อตเต้เวิร์ดกับพักใหญ่.ไหนๆมาแล้วเอาให้คุ้ม...เสียดาย เราไปมืดเเล้ว อยากออกไปลานกลางแจ้งจัง ...แต่ก็เป็นไร ก่อนกลับเราได้ดูโชว์ปิดด้วย เป็นการแสดงฉายไฟเลเซอร์...บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับโลก...อลังการมาก แสง สี เสียง มาเต็ม แถมมีปล่อยไฟ ด้วย สุดยอดดดด.
หลังดูจบเราก็กลับโรงแรมกันด้วยความฟิน ที่ได้มาดูคอน ได้ความตื่นตาตื่นใจกับล้อตเต้เวิร์ด...เราคิดว่าครั้งหน้าถ้ามีโอกาสจะมาเล่นให้ตรบเลย555 ถึงแม้จะเหนื่อยกับการเดินทางทั้งวัน แต่เราสองคนมีความสุขมากกกกกก%>_<%  ด้วยความที่เหนื่อยมากวันนี้ อากาศก็แปรปรวน.เมื่อก่อนนอนเราเลยกินยา ทายาแก้ปวดขากันแบบจัดเต็ม555 พรุ่งนี้ขอตื่นสายหน่อยแล้วกัน..ยังไม่รู้ด้วยว่าจะไปไหน555
https://www.youtube.com/watch?v=zXThJwGDn1g&feature=youtube_gdata_player ้
  

Nami